TAAL

nlendeiwrues

280601

Luister vanavond naar de parashat: S’hlach Lecha

De tekstgedeelten zijn Numeri 13:1-15:41, Jozua 2:1-24 en 2 Tim.2: 15-19.

Uit de namen (Numeri = namen) van de verspieders blijkt o.a. dat het zeer bekwame hoofden uit de 12 stammen van Israel zijn. Zij komen terug en brengen verslag uit. Tien van hen verspreiden tegelijkertijd een kwaad gerucht. Daarmee doen zij tekort aan de naam van Degene die hen met krachtige hand uit Egypte geleid had. Zij richten de harten niet op wat hun Zender zal doen om hen te brengen naar de plaats die Hij had verkoren. Zij gaven een vals getuigenis en zaaiden angst. Bij Jozua en Kaleb werd echter een andere geest gevonden, zij waren wel getrouw en vol vertrouwen in de Heere. De man, die willens en wetens op de sabbat het gebod overtreedt, tergde en lasterde Zijn Maker.

In beide situaties is er sprake van lastering vanuit harten die zichzelf tot norm stellen. De straf op het moedwillig overtreden van Zijn geboden en gehoor geven aan een vals getuigenis blijft niet uit, zij sterven allen in de woestijn. Blijven wij zorgvuldig spreken over onze Verlosser en het erfdeel der heiligen, in een wereld waarin de lasteraars van de werken van de Schepper en Zijn heerlijke Naam het voor het zeggen lijken te hebben? Maleachi 3: 13-18. Hij schrijft nu zelf met de vinger Gods de tien woorden op onze harten en gedachten, ook het sabbatsgebod, dat Hij als een teken van het eeuwige verbond geeft tussen Hemzelf en Zijn volk. Hij verzegelt ons met de heilige Geest der belofte, die Hij als onderpand, van ons erfdeel “het beloofde land” in het hart geeft, en drukt Zijn Naam als een zegel op ons voorhoofd, wanneer ook wij onze Zender getrouw navolgen.

Presentatie: Robert Berns

 

270613

 

Het verhaal van een bijzondere omhelzing
Gisteren (maandag) hebben ik en Timek een heel bijzondere ervaring meegemaakt bij de Prapatory afscheidsontmoeting van Kfar Hanasie, met de mensen die in opleiding zijn en deelnamen aan het "Lechaim" project in Chatzor en Rosh Pina.

Een van de verhalen was wel heel bijzonder. We zaten samen in een kring en waren blij om onze ervaringen met elkaar te delen die we het afgelopen jaar hadden meegemaakt. De reactie waren geweldig en alle waren weer verschillend van elkaar, maar meer dan alle werd ik geraakt door het verhaal van Mika die het volgen vertelde: "Daniel, zei ze, "ik had een hele interessante maar ook vreemde ontmoeting. Ik heb met regelmaat Rachel ontmoet - een Holocaust overwinnaar die nauwelijks sprak, een heel gevoelige vrouw. In het begin begreep ik niet wat het nut was van onze ontmoetingen. Iets maakte echter dat ik bleef gaan en dat ik de hoop niet opgaf, vervolgde Mika. Er was iets bijzonders wanneer ze me begroette. Het ging altijd gepaard met een lange omhelzing.

Ook op het eind van het bezoek was haar omhelzing langer en sterker - alsof ze me iets wilde vertellen. Ik voelde me beter ondanks het feit dat er niet gesproken was. Ik zei tegen Mika dat haar verhaal in het bijzonder raakt, omdat het hart vele vormen en geluiden heeft, soms is spreken bemoedigend, maar er zijn ook tijden dat stilte in het samenzijn van hart tot hart is als prachtige muziek, een engel die zingt, en om onbekende redenen - heeft deze vrouw weinig woorden nodig behalve de aanwezigheid van liefde zonder grenzen en aanvaarding.

Er zijn meerdere vormen van stilte: stilte van bedrukkende eenzaamheid en stilte van het intieme hart, en hele aanwezige en overweldigende stilte waarin alleen de meer opvallende heiligheid aanwezig is. Mika voelde en realiseerde zich dat ze iets heel groots ervaren had dit jaar. Een diepgaande kijk in ogen hoeft niet altijd een actieve daad te zijn en ook niet de veelheid aan woorden. Een diepgaande blik in de ogen en oprechtheid hebben hun eigen taal die recht tot het hart spreken.

Daniel Daniel Braun
E-mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Website: lechaim2life.org.il

 

270601

In de Ridderzaal klonk het startsein voor de jodenvervolging

In Den Haag wordt er deze week gebeden voor de vrede van Israël. Ook vond er dinsdag een bijeenkomst over antisemitisme plaats. Onverwachts gebeurde er iets religieus, zegt Jack van der Tang.

De Ridderzaal is de meest gevoelige plek van heel Nederland, zegt hij. “Alles wat je daar zegt, is eigenlijk op regeringsniveau. Om die reden weigerde de Nationaal Coördinator Terreur en Veiligheid ook een uitnodiging. De plek heeft een bepaalde autoriteit.”

De opzet was een bijeenkomst over antisemitisme, georganiseerde door International Conference of Justice and Peace. Van der Tang was hier aanjager van. “Er mag op deze plek niks religieus gebeuren, maar onverwachts is dat wel gebeurd”, zegt hij.

Toespraak
In het voorjaar van 1940 werd Nederland bezet door de Duitsers, al snel werd Seyss-Inquart aangesteld als Rijkscommissaris. Op 29 mei hield hij zijn inauguratiespeech. “Hij was een persoonlijke vriend van Hitler”, vertelt Van der Tang. “Hij verrichte het eerste officiële moment in de Ridderzaal.”


In zijn toespraak deed hij als het ware een handreiking naar het Nederlandse volk, vertelt Van der Tang, “maar dat is wel de start geweest van de vele Nederlandse joden die zijn gedood in concentratiekampen.”

Zo klonken de woorden: “Het gebied van Europa concentreert zich op een nieuwe ordening, waarin alle geestelijke afsluitingen zullen worden neergehaald.”

“Je moet bedenken wat die man wist”, zegt Van der Tang. “Er is in de Ridderzaal later nooit meer iets geweest zoals vergeving vragen wat er op dat moment gebeurd is.”

Zegenen
Daar kwam tijdens de bijeenkomst verandering in. “Zo zei Tweede Kamerlid Gert-Jan Segers: Hier is het slechte begonnen. En nu gaan we beginnen met het zegenen van Israël.”


Ook sprak opperrabijn Jacobs. “Hij stelde rabbijn Vorst voor, die als klein jongetje in kamp Westerbork heeft gezeten. Zijn moeder is in de trein overleden.” Daarna blies de opperrabbijn de sjofar. “Dat was een heel bijzonder moment.”

Impact
Vanwege de locatie van de bijeenkomst heeft dit samenzijn veel impact gehad, vertelt hij. “De joodse gemeenschap zei: dit hebben we nog nooit meegemaakt. Dit was nodig.”


De Ridderzaal is het hart van de democratie, zegt hij. “Niemand had ooit verwacht dat wij daar binnen zouden komen om dit te doen. Omdat we een ongelofelijk leger van bidders achter ons hebben staan.”

Bidden voor vrede
Deze week vindt tevens het Jerusalem Prayer Breakfast plaats. Daarin wordt, naar Psalm 122, gebeden voor de vrede van het volk en de staat Israël. Dit organiseert hij vanuit Pillar of Fire, een liefdadigheidsinstelling die zich inzet voor het zegenen van het volk en de staat Israël.


Het bijzondere aan dit initiatief is dat het is ontstaan vanuit het Israëlische parlement, zegt Van der Tang. “Men deed christelijke leiders een handreiking en vroeg om te bidden voor de vrede van Jeruzalem, waar nog zoveel strijd om is.”

Beluister hier het interview terug.

sjofar26

Rabbijn Jacobs blaast dinsdag op de sjofar bij de opening van het Jeruzalem Gebedsontbijt in de Haagse Ridderzaal. Rechts rabbijn Jitschak Vorst. beeld Sara van Oordt

„Strijd tegen antisemistisme niet alleen opdracht van Joden”

Het gevecht tegen antisemitisme is geen opdracht van het Joodse volk alleen, maar van de hele mensheid. „We moeten dit lelijke fenomeen samen uitbannen.”

Dat zei de Israëlische ambassadeur Aviv Shir-On dinsdag in de Ridderzaal bij de opening van het Jerusalem Gebedsontbijt. Christelijke leiders, vertegenwoordigers van de Joodse gemeenschap en politici uit diverse landen zijn in Den Haag bij elkaar voor een tweedaagse bijeenkomst rond antisemitisme en Jeruzalem. Onder hen was onder anderen de voormalige Amerikaanse presidentskandiaat Michelle Bachmann.

Israël zal altijd het voortouw nemen in de strijd tegen antisemitisme, aldus Shir-On. Maar dat kan de Joodse staat niet alleen. „Als we allemaal zeggen: Niet hier, dan kunnen we overwinnen.”

Staatssecretaris Paul Blokhuis benadrukte dat de Nederlandse regering „geen enkele vorm van antisemitisme zal accepteren. Niet in Nederland, niet in Europa, nergens.”

Blokhuis wees op de symbolische plaats waar het Jeruzalem Gebedsontbijt werd geopend. „De Ridderzaal is het hart van de Nederlandse democratie. Maar het is ook de plaats waar Seyss-Inquart zijn ‘troonrede’ uitsprak aan het begin van een van de donkerste periodes in onze geschiedenis.”

SGP-partijleider Kees van der Staaij sprak zijn verontwaardiging uit over het feit dat in Nederland Joodse objecten moeten worden bewaakt. „Ik schaam me daarvoor. Het is niet normaal. Het is onacceptabel.

Geestelijke dimensie
CU-Kamerlid Gert-Jan Segers wees op de geestelijke dimensie van antisemitisme. „Er is geen rationele reden voor. Haat tegen de Joden, is haat tegen de God van de Joden. Ik ben vastbesloten daartegen te vechten.”

Opperrabbijn Binyomin Jacobs vroeg zich af waarom er steeds over opkomend antisemitisme wordt gesproken. „Dit is niet nieuw. Het heeft alleen door de geschiedenis heen steeds andere gedaanten aangenomen.”

Ds. Willem Glashouwer van Christenen voor Israël Internationaal legde sterk de nadruk op de verantwoordelijkheid van de kerken in de strijd tegen antisemitisme, zowel in het verleden als nu. „Er werd vaak gevraagd: Geloof je nog in God na Auschwitz. Een rabbijn zei: Ja, ik geloof nog wel in God, maar niet meer in de mensheid. Je kunt jezelf de vraag stellen: Waar was God in Auschwitz? Maar waar was de kerk? En waar is de kerk vandaag?”

Rabbijn Jitschak Vorst vertelde over zijn verblijf in de kampen van Westerbork en Bergen Belsen. „Ja, ik was daar”, zei hij zachtjes. „In Westerbork. Het kostte me jaren om me ertoe te zetten naar het kamp terug te gaan. Het eerste wat ik uitriep toen ik daar aankwam was: Nee, dat niet!”

Na het relaas van Vorst blies operrabbijn Binyomin Jacobs op de ramshoorn.

- - - - -

Bronvermelding       
Datum:         4 juni 2019
Auteur:         Reformatorisch Dagblad
Foto:            ara van Oord
Website:       https://www.rd.nl/

- - - - -

Ga naar boven