TAAL

nlendeiwrues

Untitled design 2019 06 05T132725.583

 

Semion Rosenfeld, de laatst bekende overlevende van de opstand in Sobibor, sterft in Tel Aviv

 

Semion Rosenfeld, de laatste Holocaust overlevende van de Opstand in Sobibor, stierf maandag op 96-jarige leeftijd in het ziekenhuis in Rehovot, in de buurt van Tel Aviv.

Semion Moiseyevich Rosenfeld werd geboren op 10 oktober 1922 in de stad Ternovka in de regio Vinnytsia, Oekraïne. Nadat hij was afgestudeerd in oktober 1940 werd hij opgeroepen voor het Rode Leger. Eind juli 1941 werd Rosenfeld omsingeld, gewond en vervolgens door de Duitsers gevangen genomen.

Hij werd eerst opgesloten in het SS Arbeitslager in de Shirokaya-straat in Minsk en in september 1943 werd hij samen met Alexander Pechersky, Arkady Vayspapir en anderen, naar het vernietigingskamp Sobibor gestuurd. Op 14 oktober 1943 nam hij actief deel aan de opstand, waarbij enkele gevangenen onder leiding van Pechersky elf SS-ers doodden en het hekken bestormden.

Tijdens de opstand probeerden ongeveer 600 gevangenen te ontsnappen. De meesten werden gedood door hun Nazi achtervolgers of stierven in de mijnenvelden. Ongeveer de helft slaagde erin de omheining over te steken, van wie er ongeveer 50 opnieuw werden gevangengenomen. Kort na de opstand sloten de Duitsers het kamp, ​​egaliseerden de aarde en beplantten de site met dennenbomen om de locatie te verbergen.

Na de opstand en tot aan de bevrijding van het vernietigingskamp van Chelmo (Vernichtungslager Kulmhof) door Sovjettroepen in de lente van 1944, verborg Rosenfeld zich met een kleine groep gevangenen in het bos. Hij werd naar de 39ste Guards Motorized Rifle Division gestuurd en nam deel aan de verovering van Berlijn. Op de muur van de Reichstag liet hij de inscriptie ‘Baranovichi-Sobibor-Berlin‘ achter.

Hij werd in oktober 1945 gedemobiliseerd en woonde in Hayvoron, Oekraïne. In 1990 vertrok Semion Rosenfeld met zijn gezin naar Israël. In 2013 heeft de president van de Republiek Polen, Bronisław Komorowski, Rosenfeld onderscheiden in de Orde van het Kruis der Cavaliers. Op 16 mei 2018 heeft de Oekraïense ambassadeur aan Israël, Hennady Nadolenko, Rosenfeld onderscheiden met de Oekraïense Orde van Verdienste III-Graad.

Sobibor maakte deel uit van de geheime Operatie Reinhard, de meest dodelijke fase van de Holocaust in Polen. Joden uit Polen, Frankrijk, Duitsland, Nederland, Tsjecho-Slowakije en de Sovjet-Unie werden per spoor naar het kamp gebracht. De meeste werden verstikt in gaskamers gevoed door de uitlaat van een grote benzinemotor.

Ten minste 250.000 mensen werden vermoord in Sobibor, een van zes beruchte vernietigingskampen, ​​naast Belzec, Treblinka, Chelmno, Majdanek en Auschwitz-Birkenau. Tegenwoordig wordt de site beheerd door het Sobibor Museum. Het enige wat van het kamp nog rest is een enorme piramide van asse en verpletterde botten van de slachtoffers verzameld uit de crematieputten.

Bronnen:

♦ naar een artikel “Semion Rosenfeld, last known survivor of Sobibor Polish death camp uprising dies at 96” van 3 juni 2019 op de site van Behind The News (BTN)

♦ naar een artikel van Stuart Winer “Last survivor of Sobibor death camp uprising dies, aged 97” en een artikel van Matt Lebovic “With death of last Sobibor survivor, experts feud over site’s transformation” van 3 juni 2019 op de site van The Times of Israel

♦ brabosh.com

Untitled design 2019 06 05T124430.062

 

Tentoonstelling Hooglied; kunstgesprekken en workshops

 

Van 11 mei tot en met 14 september 2019 is in Museum Sjoel Elburg werk te zien van textielkunstenares Jackie Howard (1957) en beeldhouwer Feico Hajonides (1959). Beiden hebben vanuit hun persoonlijke beleving het bijbelboek Hooglied verbeeld. De luchtige vezels van de doeken en het stoere, aardse brons van de beelden vullen elkaar wonderwel aan.

Het boek Hooglied heet in de Hebreeuwse bijbel Sjier Hasjiriem: het lied der liederen, wat zoveel betekent als het mooiste of beste lied. Hooglied behoort tot de Ketoevim, de Geschriften.

 

Kunstgesprekken Feico Hajonides

Op zaterdag 8 juni, 13 juli en 10 augustus 2019 is beeldhouwer Feico Hajonides van 12.00 tot 14.00 uur in de expositieruimte aanwezig om te vertellen over zijn visie op het Hooglied en uitleg te geven over het ontstaan van zijn beelden. Deelname is gratis! Wel moet de entreeprijs voor het museum worden betaald.

 

Workshops Jackie Howard

Nu de workshops van 3 en 10 juli min of meer zijn volgeboekt, verzorgt Jackie Howard op woensdag 21 augustus 2019 van 14.00 tot 16.30 uur een extra workshop in het museum. De deelnemers gaan zelf aan de slag met materialen die kenmerkend zijn voor Jackie’s werk, zoals polyestervlies, organza en gestempeld katoen. De kosten bedragen € 40,- per persoon plus de toegangsprijs tot het museum. In verband met de beperkte ruimte is aanmelden noodzakelijk. Dat kan door snel een e-mail te sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. onder vermelding van workshop MSE. U ontvangt dan aanvullende informatie.

-----------------------

 

 

 

Untitled design 2019 06 05T092226.733

Ethiopische vrouwen bij de kotel 

 

Gods beloften aan Israel

Zie, sommigen zullen van ver komen:
zie, anderen uit het noorden en uit het westen,
en weer anderen uit het land Sinim.

Jesaja 49 vers 12

 

De Ene maakt het in onze dagen waar! 

Dit vers betekent dat God de ballingen van Israël van de vier hoeken van de aarde bijeen zal brengen en hen naar Sion zal terugvoeren. Er worden drie richtingen genoemd zonder aan te geven om welke landen het precies gaat. De vierde richting wordt wel bij name genoemd: het land Sinim. Hier doen zich drie vragen voor: waar ligt het land Sinim, wat doen de ballingen van Israël in dit land en wat betekent de naam Sinim (Sinnim)? Waar ligt het land Sinim?

door prof. Menashe Har El van de Universiteit van Tel Aviv

Rashi en Jonathan interpreteren het als “uit een zuidelijk land”. De commentaren van Radak en Mezudat David zeggen ook: “Het ligt in de zuidenhoek”. Tegenwoordig identificeren wetenschappers Sinim met Syene in de buurt van het huidige Aswan in Zuid-Egypte, bij de Soedanese grens. Bewijs daarvoor levert Ez. 29: 10, waar de profeet zegt: …en zal Ik het land Egypte tot een volkomen puinhoop maken, een wildernis van Migdol af tot Syene toe, tot aan de grens van Ethiopië. Wanneer hebben de joden dit afgelegen gebied bereikt en wat deden zij daar?

De algemeen aanvaarde theorie is dat joden zich in Egypte vestigden toen het land door vreemde heersers werd geregeerd. Nadat de Assyriërs in het begin van de achtste eeuw voor Christus Samaria hadden veroverd, brachten zij de joodse en andere vluchtelingen als huurlingen naar de Egyptische grens over. Daar moesten zij zich vestigen en vormden zij een buffer tegen de Ethiopische dynastie. Toen de Assyriërs in 650 v.Chr. door Psammetichus waren verslagen, bleven deze joodse vluchtelingen in Egypte wonen. De Bijbel vertelt ons iets over de vlucht van de joden en hun legerofficieren naar Egypte in de tijd dat Jeruzalem door de koning van Babylon werd verwoest. Toen ging het gehele volk, klein en groot, met de legeroversten op weg, en zij kwamen in Egypte; want zij waren bevreesd voor de Chaldeeën (2 Koningen 25:26).

Ook Jeremia vermeldt dat de legerofficieren onder Jochanan, de zoon van Kareach, en Azarja, de zoon van Hosaaja, met de vluchtelingen uit Juda naar Egypte trokken. En hij noemt in hoofdstuk 44:1 de plaatsen waar zij in Egypte waren gaan wonen. Het woord, dat tot Jeremia kwam voor al de Judeeërs die in het land Egypte woonden, die in Migdol, in Tachpanches, in Nof en in het land Patros woonden… Op het kaartje ziet u de steden in geografische volgorde. Migdol in het noorden, dan Tachpanches, dat Daphnae heette; Nof was Memphis bij Cairo, en het land Patros ligt in Opper-Egypte, in het zuiden.

Toen Egypte door buitenlanders werd geregeerd, zoals Nubiers, Libiërs, Ethiopiërs, Assyriërs, Perzen en Hellenisten, waren er in deze vestingen huurlingen gestationeerd. Vandaar dat er ten tijde van de Assyrische monarchie aan de grenzen van Egypte militaire en civiele joodse nederzettingen zijn gesticht. Er bestond toen, in de tijd van de verwoesting van Jeruzalem door de Babyloniërs, een bondgenootschap tussen Juda en Egypte. Dat geldt trouwens ook voor de Perzische tijd en vooral in de periode van de Ptolemeeen. Het leger van Cleopatra stond onder bevel van joodse officieren.

En in de tijd van Onias bouwde men in Egypte een centraal joods heiligdom. Aan het eind van de negentiende eeuw zijn er papyrussen gevonden in Elephantine, dat zo genoemd werd vanwege het ivoor dat daar vanuit Ethiopië heen gebracht werd. Elephantine lag op een eiland in de Nijl ten westen van Syene, het moderne Aswan. Deze papyrussen bewijzen dat Elephantine een joodse militaire nederzetting was die door ‘joodse soldaten’ werd bevolkt. Deze soldaten bewaakten de zuidgrens van Egypte, want hier lagen de eerste stroomversnellingen van de Nijl in de richting van Ethiopië.

Vanaf dit punt noordwaarts waren er in de Nijl geen barrières meer. De rivier was de enige transportverbinding tussen Neder- en Opper-Egypte. Op dit punt stroomde de Nijl door een woestijn die het onmogelijk maakte naar het noorden te varen. Elephantine was ook een overslag- en douanestation voor tropische producten uit Ethiopië en Nubië, zoals ivoor, apen, hout, specerijen en goud.

De stad Syene in het land Sinim lag op de oostelijke Nijloever bij het tegenwoordige Aswan. De inwoners van Syene, die door de joodse vesting op Elephantine werden verdedigd, hielden zich kennelijk bezig met irrigatielandbouw. Het woordenboek van Ben-Yehuda definieert sin als een tand of een scherp uitsteeksel. De wortels sin, shen en zin hebben als betekenis ‘een doorborend voorwerp’.

Dit heeft ook te maken met de betekenis van de berg Sinai, een berg met pieken, zoals de rotspieken shen haselah van Senne en Boses, die we tegenkomen bij de oorlog van Jonathan tegen de Filistijnen bij Mikmas (1 Samuël 14:4). In het Arabisch heeft het woord sin ongeveer dezelfde betekenis. In het brede gedeelte van de Nijl bij Syene liggen een stuk of twaalf eilanden die gevormd zijn door boven het water uitstekende rotsen. Op een daarvan is het oude Elephantine gebouwd. Deze rotseilandjes zijn het in ons bijbelhoofdstuk genoemde ‘Sinim’. En het land Sinim lag in dit vruchtbare landbouwgebied.

------------------------

 

 

 

download 2

 ‘Maar toen, tijdens een eerdere herdenking, dwars door de serene en doodse stilte van ons samenzijn, schreeuwde een fietsende voorbijganger: Heil Hitler! Ik liet me niet afleiden, ik vervolgde mijn toespraak, ik gaf de vloek geen ruimte. Maar die ene onverwachte vloek herhaalde zich hier tijdens de 2 minuten stilte op 4 mei. Het vermenigvuldigt zich en wordt een stuk realiteit die een dreigende en een levensgevaarlijke brug slaat tussen het toen van de Kindertransporten met het nu van het snel en dramatisch oplevend antisemitisme.’ Opperrabbijn Jacobs.

Op 2 juni werd bij Nationaal Monument Kamp Vught de jaarlijkse herdenking van de kindertransporten van juni 1943 gehouden. Dit jaar is het 76 jaar geleden dat bijna 1300 Joodse kinderen op transport moesten naar vernietigingskamp Sobibor, waar zij vrijwel allen direct bij aankomst werden vermoord. Deze gebeurtenis wordt jaarlijks herdacht bij het kindergedenkteken. Op dit monument zijn de namen verwerkt van de weggevoerde kinderen met hun naam en leeftijd.

Opperrabbijn Jacobs riep tijdens de herdenking op ‘de besmettelijke ziekte van antisemitisme’ te bestrijden door middel van educatie:

‘Wat doen wij eraan om de uiterst besmettelijke ziekte, het antisemitisme, de kop in te drukken? Wij mogen een herhaling van de Kindertransporten onder geen beding toelaten! Wij moeten waarschuwen, maatregelen nemen, kinderen confronteren met het toen omwille van het nu. Educatie! Onderwijs over de gaskamers op alle scholen en zeker ook bij inburgeringscursussen.’


Lees de hele toespraak hier: Kindertransporten Vught 2019

Opperrabbijn Jacobs is een van de sprekers tijdens het jaarlijkse congres antisemitisme op 20 juni.

Bron: www.antisemitismepreventie.nl

Ga naar boven